Bu sonbahar sessiz geçeçek belli, en güzel yardım haşmet abiden..

Yaza elveda!

Sizi bilmem ama ben o güzelim Tanrısal kıvılcımın; sevinç denen "şükür" halinin yaz mevsiminin meyvesi olduğuna inanırım Sizi bilmem ama ben o güzelim Tanrısal kıvılcımın; sevinç denen "şükür" halinin yaz mevsiminin meyvesi olduğuna inanırım. Biz ki sevgiyi şarkıda, türküde ve dahası cinayetlerimizde yüceltiriz de sevinçten söz etmekten neredeyse utanırız. Oysa sevinçle terbiye edilmemiş, sevince yönelmemiş sevgilerin kıymet-i hakikiyesi yoktur. Ve yaz öyle bir mevsimdir ki, mecburen-mecburiyetten sevgilere, al gülüm ver gülüm ilişkilerine, hesap-kitap arkadaşlıklarına bile sevinçten bir taç giydirir. Ama apaçık işte... Yaz bu kez avuçlarımda üç beş sevinç kırıntısı, dilimde sözlerinin yansı unutulmuş birkaç neşeli şarkıyla gelip geçti! Dolunaylar çıldırtıcıydı, sıcak geceler paranoyaktı; ama güneşli sabahların şefkatini hiçbir şeye değişmedim. Şimdi ağzımda kekre bir tat var. Zeytine, bala, ekmeğe benzemeyen bir tat. Sanki yazı yaşamamışım gibi... Kışın içim üşüdüğünde üstüme battaniye gibi çekip sarınacağım sıcak anılarım da çok az bu kez. Yine de teşekkür ederim sevgili yaz! Elimi hiç bırakmadığın, gözlerimi hep tam zamanında kamaştırdığın için teşekkür ederim. İnsanı kaderiyle seviştirebildiğin için, teslimiyeti yakışıklı kıldığın için, mutlularla mutsuzlar arasındaki muazzam "sınıf farkı"nı yumuşattığın için sevgili yaz, sana bütün kalbimle teşekkür ederim. Mızmızlıklarımızı koyulaştırmamıza izin vermediğin, yoksulluk ve yoksunluklarımızı gözümüze sokmadığın, bizi de sokak çocukları gibi koruyup kolladığın için, ey yaz, sana binlerce kez teşekkür ederim. Şimdi veda vakti geldi. Ne kadar zor geliyor veda etmek... Birdenbire olsa neyse, ağır ağır gidiyorsun. Şiirdeki gibi önce "balkona karanlığın kuştüyleri doluşuyor", ardından aylak mı aylak bir güneş ve derken yağmur... Onsuz nasıl yaşanılacağım bilemediğimiz bir sevgili gibi terkediyorsun... Benim gibi kıpırdamayı sevmeyen bir kedinin kalbi bile leyleklere özeniyor. Sanki hafif hafif göçe hazırlanıyor, seninle birlikte kanatlanıp buradan girmek istiyor kalbim. Elveda güzelim mevsim, hoşcakal!.. Bizim arkanda ne halde kalacağımızı hiç sorma! Çünkü kısmetse, yazılmışsa, yine bahar geliyor. Ve bir gün, bir sabah yine sen!.. HB.